donderdag 28 september 2006

Als ik mijn cirkels trek

Solitair. Achter slot. Alleen mijn slaaplust kan,
als ik mijn cirkels trek, mijn woede nog bedwingen.
Want door geen duizend stappen is die ruimte dan,
rondlopend, uit te putten en te overwinnen.

Een arrestant, op het lichtluikje afgevlogen,
is omen, spiegelbeeld en teken ook des vlezes
van alles wat straks door de grond wordt aangezogen
en wat de golf zal opstuwen van Archimedes.

Kamermuziek III [fragment]
uit: Torso : gedichten - Iosif Brodski


____