De gedachte dat ze de lederen zitting kon aanraken

Hélène was erin geslaagd ongemerkt in de automobiel van Ludwig plaats te nemen. Ze veinsde een verkoudheid en ook Günther vond het best dat ze in de Ford kroop, want die had een gesloten kap, zijn eigen Simplex niet. Het was al een flink stuk na middernacht toen de beide automobielen zich in beweging zetten. Die van Günther reed een paar tientallen meters voorop. Het was bar koud in de Ford van Ludwig, maar de gedachte dat ze de lederen zitting kon aanraken, dezelfde waarop Franz regelmatig had gezeten, deed haar de koude vergeten. Onderweg vertelde Ludwig haar over de moeilijkheden die Franz had. Sinds zijn giftig pamflet tegen de keizer leefde hij ondergedoken op een studentenlogies dat hij enkel nog ’s nachts verliet. Zijn auto hadden ze verstopt in een schuur en blauw geschilderd. Volgens Ludwig zou het nog een hele poos duren alvorens hij naar Vacha zou overkomen. Daar kon hij zich in de bossen verstoppen. Pas na het uitbreken van de oorlog, wanneer er overal chaos zou zijn, zou hij opnieuw in het openbaar verschijnen. Voor Hélène stortte nu een wereld in. Plots besefte ze dat ze of het dorp niet meer zou terugzien of Franz niet meer. Tot het einde van de oorlog. Bij het binnenrijden van Bad Salzungen besloot ze hier te blijven. Bij Franz. Tot de oorlog over was.

uit: Een dode zwaan in Tann - Jean-Pierre van Rossem


____