De menigte bleek zich verzameld te hebben voor de etalage van een seksboetiek. Onder begeleidend demonstratief gehuil van tientallen sekse-genoten waren twee vrouwen bezig met witkwasten de winkelruit dicht te schilderen. Ze droegen tuinbroeken en overalls van denim, ribfluweel of andere degelijke stoffen. Hun haren waren liefdeloos kort geknipt, hun gezichten wit van koude woede, hun ogen fel van ongeduld achter montuurloze brilletjes. Nadat de leuze ‘porno is vrouwenhaat’ was gescandeerd zette het woordloze gehuil weer in met een klaaglijke felheid. Af en toe maakte een van de stemmen zich los van de rest en bracht dan een hoog, stotend coloratuur-gejammer uit dat me de rillingen over de rug deed lopen.
Ik belde aan bij Rolf, die recht tegenover de omstreden winkel bleek te wonen. Terwijl ik wachtte hield een van de vrouwen me een stencil voor dat ze ook aan de overige omstanders had aangeboden. Ze had een vriendelijk gezicht, dat ineens tot woede vertrok toen ik het pamflet weigerde. ‘Vrouwenhaat is fascisme,’ beet ze me toe, op een toon alsof we tevoren al een kwartier lang ruzie hadden staan maken. Plotseling veranderde het gehuil opnieuw in een gescandeerde leuze. ‘De heksen zijn terug. De heksen zijn terug,’ klonk het uit tientallen kelen. Op dat moment werd de deur opengetrokken.
uit: De nacht duurt twaalf uren - Jan Donkers
____
