Het buitenmodel spanraam

Ten tijde van zijn eerste tentoonstelling bij Art of This Century had Pollock toegezegd dat hij een muurschildering zou maken voor in de lobby van Peggy’s appartementsgebouw, maar het duurde wel even voordat hij daaraan toekwam. In het voorjaar had hij een baan aangenomen, ironisch genoeg bij Solomon Guggenheims Museum of Non-Objective Painting. Toen hij er niet in slaagde de barones met zijn portefeuille te imponeren deed hij vervolgens klusjes als bewaker en spande hij linnen op. Aangezien hij van ’s middags twaalf tot zes uur ’s avonds werkte en zelden voor tien uur ’s ochtends opstond, had hij maar weinig tijd om te schilderen. Hoe het ook zij, het baantje was geen lang leven beschoren. Kort nadat hij het contract met Peggy had getekend, nam hij ontslag of werd hij ontslagen.
Om genoeg ruimte aan de muur van zijn atelier te scheppen om het doek voor Peggy’s muurschildering op te hangen, moest Pollock een muur weghalen die zijn atelier scheidde van het voormalige atelier van zijn vrouw Lee. (Zij besteedde inmiddels al haar tijd aan het verzorgen van Jackson en het promoten van zijn werk. Peggy had haar bijvoorbeeld gevraagd om twaalfhonderd uitnodigingen voor Pollocks tentoonstelling in enveloppen te doen en te adresseren – om haar vervolgens waar iedereen bij was in de galerie uit te foeteren omdat ze op drie ervan een fout had gemaakt.) Over het ongeveer zes bij tweeënhalve meter grote doek zei Pollock tegen zijn broer: ‘Het ziet er best goed uit, maar het is verdomd spannend.’
De verhalen rond de muurschildering zijn legio, en de meeste kloppen niet. De legende luidt dat Pollock haar de dag voor de opening, van zonsondergang tot zonsondergang, in een klap zou hebben geschilderd, en dat hij vervolgens het doek oprolde en hem met spanraam en al naar Peggy’s huis zou hebben gedragen, op de dag van de tentoonstelling. Maar de verf zou nooit droog genoeg zijn geweest omdat te doen. En bovendien is een van verf verzadigd doek van zes bij tweeënhalf veel te zwaar om door één man te worden gedragen – laat staan het buitenmodel spanraam, zelfs al was dat helemaal uit elkaar gehaald. Het definitieve verhaal over de schildering die Lee Krasner eenvoudig Mural noemde, zou nog enige tijd een mysterie blijven.

uit: Minnares van het modernisme : het leven van Peggy Guggenheim - Mary V. Dearborn


____