De ‘ongelovige’ apostel Thomas: voor de columnisten. Sint-Antonius is vanouds ‘patroon voor hopeloze zaken’. Een standaardschietgebed luidt: ‘Sint Antonius, lieve vrind, zorg dat ik mijn (noem hier de titel van het boek) terugvind.’
Bonifatius wordt vaak afgebeeld met in de hand een zwaard en op het zwaard een boek gespietst. Bij een aanslag op zijn leven weerde Bonifatius het zwaard af met een boek. Daarom lijkt hij geschikt als schutspatroon van alle auteurs die zich tegen de kritiek willen beschermen.
Sint-Job: voor de dichters die nog moeten debuteren. In zijn bijbelboek, hoofdstuk 19, vers 23, lezen we immers: ‘O, dat nu mijn woorden werden opgeschreven! O, dat ze toch maar in een boek werden opgetekend!’
Jesaja: voor historici. In Jesaja 30:8 lezen we: ‘Kom nu, schrijf het in hun bijzijn op een tafel en teken het zelfs op in een boek, opdat het mag dienen voor een toekomstige dag, als een getuigenis tot onbepaalde tijd.’
Sint-Odulphus: voor archivarissen. Een boek over het leven van Odulphus werd door muizen aangevreten, maar ze vraten netjes om de letters heen, zodat de tekst leesbaar bleef.
Jeremia: alle liefhebbers van Jean-Pierre Rawie. Lees achtereenvolgens Jeremia 51:60 en 51:63.
Ten slotte: Ezechiël. Hij is de schutspatroon voor degenen die boeken eten; hij schreef immers de mooie regels: ‘Mensenzoon, wat gij vindt, eet dat. Eet dit boek, en ga… Ik opende dus mijn mond en hij liet mij dit boek eten…’ Het is een kleine doelgroep, ik weet het, maar wel een van fijnproevers.
Patroon [fragment]
uit: Het rijke roomse lezen - Ed Schilders
____
