zie ik vissen mijn hoofd binnenzwemmen.
Niet de tong van mijn zoenacrobaat, die
inderdaad, zwiept als een aal op het droge
maar het beeld van Warhol, zo anders
dan in films bij voorkeur vertoond:
de twee elkaar langzaam naderende
hoofden in silhouet, dat jaloersmakend ballet
van in de schemering oplichtende gezichten.
Nee. Twee kussende mensen lijken vissen
dicht de schilder, weet: er rest ons
nu geen wijkplaats voor het denken.
(zonder titel) [fragment]
uit: Genoeg gedicht over de liefde vandaag - Hagar Peeters
____
