De achtertuin van Lovendegem

Zoals Wallonië de prachtige achtertuin van Vlaanderen is (wat mij betreft mogen ze daar, in ruil voor het onderhoud van de tuin, nog veel transfers van Vlaams geld genieten), zo is Vinderhoute de achtertuin van Lovendegem. Als in nagenoeg alle landelijke gemeenten in Vlaanderen is men ook hier niet ontsnapt aan de verkavelingswoede van de oer-Belg met zijn spreekwoordelijke baksteen in de maag. Toch zijn er nog bijzonder mooie wandelingen in haast maagdelijke hoekjes mogelijk, met onderweg historische kastelen bij de vleet. Het oudste heet simpel en toepasselijk Kasteel van Vinderhoute en is door een eikendreef verbonden met het dorp waar ooit de drievuldigheid van kasteelheer, pastoor en notaris de plak voerde. Nog het ontdekken waard, ingebed in fraaie parken: het Dreefkasteel, het Kasteel Ten Velde, het Wit Kasteel, het Schouwbroekkasteel. Allemaal mooi meegenomen, maar eigenlijk was ik daarvoor niet gegaan.
Wat doen ze daar nu met hun gemeentehuis?, vroeg ik me af. Want per slot van rekening is dat oude symbool van gezag en dorpspolitiek overbodig geworden, aangezien er niet langer een dorpseigen gemeenteraad de lakens uitdeelt. Wat vang je daar dan mee aan, met zo een nutteloos geworden getuige van je dorpshistorie?
Vroeger losten ze dat in Vlaanderen op met Bourgondisch genie: het buiten dienst gestelde gemeentehuis werd voorzien van toog en tapkraan, van tafels en stoelen, en verbouwd tot Café Oud-Gemeentehuis. Er zijn er genoeg voor de organisatie van een forse nationale kroegentocht. In de Gouden Gids heb ik er in Vlaanderen alleen al vijfentwintig gevonden, van in Watou tot in Liedekerke. Daarnaast nog cafés als ’t Nieuw Gemeentehuis, In het Gemeentehuis, Klein Gemeentehuis en nog een handvol die zich zonder verder omhaal Gemeentehuis noemt.

Vinderhoute - Het oud-gemeentehuis [fragment]
uit: Kleine atlas van de troost : 13 plaatsen in België om er weer tegen te kunnen - Laurens De Keyser


____