Diep in het geheugen van Márai geprent: de laatste grote Hongaarse zomer voor de oorlog, in het vakantiehuis op de Bankó, te midden van andere gepriviligeerde families van de stad. Een lunchgezelschap onder de pergola van de Márais met de tijdelijke buren, waaronder de almachtige stadhouder van het comitaat. De tafel wordt gedekt met het Meissner-porselein, een jonge advocaat uit Boedapest zal vandaag de aantrekkelijke schoonzus van de kantonrechter zijn liefde verklaren. Sándor ter ere van deze feestelijke dag in het paradetenu van zijn school. Dan galoppeert een huzaar de tuin in en overhandigt de stadhouder een envelop. Die leest het bericht en verbleekt. De aanwezigen kijken geschrokken naar de brief. Zijn inhoud: troonopvolger Franz Ferdinand te Sarajevo vermoord. ‘De muziek verstomde,’ herinnerde de jonge getuige zich, ‘woordeloos, met glazige blikken staarden we elkaar aan zoals de spelers in een tableau vivant. Op dat ogenblik, onder de pergola, is voor mij de oorlog begonnen.’ Zo herinnerde Márai zich meer dan vijfentwintig jaar later dat op deze namiddag in juni van het jaar 1914 ‘een levensvorm ineenstortte,’ voor hem het begin van het einde van een samenleving, ja, een wereld.
uit:
Sándor Márai : een leven in beelden - Ernö Zeltner
Bekijk een filmpje van de aankomst van Franz Ferdinand op het stadhuis van Sarajevo op 28 juni 1914, dezelfde dag waarop hij werd vermoord. Over Sándor Márai, lees Wikipedia.
____