‘Dat daar is mijn diploma. Kijkt u maar eens goed.’
Pak wees met zijn kin naar de vergulde lijst aan de muur van de behandelkamer. De inspecteur lachte tergend langzaam. Hij haalde de lijst van de muur en gooide hem op het bureau. De vent met het jack duwde hem de lijst onder zijn neus en zei sarcastisch: ‘U bedoelt dit hier? Een vals diploma… daar kunt u mooi uw neus in snuiten.’
‘Die heb ik anders ontvangen van uw directeur!’
De inspecteur opende de la en haalde er allerlei kaarten en briefjes, kladpapiertjes en patiëntendossiers uit. Hij gooide ze op het bureau, waarna hij ze één voor één openvouwde en bestudeerde. Ondertussen bleef hij aan één stuk door glimlachen: ‘Dus je hebt dit gekregen van een directeur die je kent, zei je? We hebben nu een nieuwe directeur, dus je zult een nieuwe aanvraag moeten indienen.’
‘Ik heb in het Noorden een praktijk gehad. Ik heb geen enkel papier dat getuigt van mijn kwalificaties, maar als u mijn diploma zou intrekken… dat kan toch echt niet. Dan ga ik in beroep bij de betrokken instantie.’
‘Wat u wilt. In het diplomaregister staat u niet geregistreerd. Onder het nummer op uw diploma staat in het register een ander persoon. Het ziet ernaar uit dat uw diploma een spooknummer heeft.’
Pak liet zijn tong langs zijn droge lippen gaan, hij zat daar maar zonder een woord te zeggen. Kim trok het jack mee naar buiten en begon op hem in te praten op een toon alsof hij een goede vriend was. ‘We weten toch allemaal hoe dit soort dingen gaan, hè? Als u nu even naar me luistert, even maar.’
uit: Mijnheer Han - Hwang Sok-yong
Lees de recensie van dit boek op 8Weekly.
