Ik definieer een ‘klassiek’ werk in de literatuur, de muziek, de kunsten, in het wijsgerig vertoog, als een betekenisdragende entiteit die ons ‘leest’ – méér dan wij haar lezen (beluisteren, waarnemen). Deze definitie heeft niets paradoxaals, en al zeker niets mystieks. Telkens wanneer we ons met een klassiek werk meten, zal het ons vragen aanreiken. Het zal de krachten van ons bewustzijn en intellect aanspreken, van lichaam en geest (want zoveel van onze primaire esthetische en zelfs intellectuele responsen zijn lichamelijk). Het klassieke werk vraagt ons: ‘Heb je begrepen?’, ‘Het je verstandig herdacht?’; ‘Ben je bereid je te gedragen naar de vragen, naar het potentieel aan vernieuwd, verrijkt bestaan dat ik poneer?’.
uit:
Errata : een leven in onderzoek : autobiografie - George Steiner