Maar in de tegengestelde richting

Ik pakte de oude Taride-plattegrond van Parijs, die altijd onder handbereik op mijn bureau ligt, en vouwde hem open. In de loop der jaren heb ik hem al dikwijls bij de randen ingescheurd en er dan telkens een strook plakband overheen geplakt, zoals je een gewonde verbindt. De Condé. Neuilly. De wijk van de Étoile. De avenue Rachel. Voor het eerst in mijn professionele loopbaan kreeg ik de aanvechting om bij mijn onderzoek tegen de stroom in te gaan. Ja, ik volgde de weg die Jacqueline ook had gevolgd, maar in de tegengestelde richting. Jean-Pierre Choureau had afgedaan. Hij was maar een figurant, en ik zag hoe hij zich voorgoed verwijderde, met een zwarte aktetas in zijn hand, op weg naar bureau Zannetacci. In feite was Jacqueline Delanque de enige die me interesseerde. Van die Jacquelines waren er heel veel geweest in mijn leven… zij zou de laatste zijn.

vertaald door Maarten Elzinga

uit: In het café van de verloren jeugd - Patrick Modiano