Hij slaagde er niet in Linda tot een sieraad aan zijn zijde te maken. Die stakker begreep niets van de levensopvatting der Kroesigs; hoe ze zich ook inspande (en dat deed ze in het begin echt, want ze wilde het graag iedereen naar de zin maken), het bleef een raadsel voor haar. Men moet bedenken, dat zij voor het eerst van haar leven werd geconfronteerd met de wijze van denken van de bourgeoisie; het lot dat oom Matthew mij dikwijls als gevolg van mijn burgerlijke opvoeding had voorspeld, viel in werkelijkheid Linda ten deel. De Kroesigs gebruikten alle uitdrukkingen die hij zo verafschuwde – zij hadden het zelfs over 'postpapier' en 'schoorsteenmantel' en vroegen Linda om hen vader en moeder te noemen, wat zij in haar eerste liefdesroes inderdaad deed om daarna de rest van haar getrouwde bestaan uit alle macht eronderuit proberen te komen door hen consequent met 'u' aan te spreken en verder alleen te communiceren door middel van ansichtkaart of telegram. De Kroesigs waren echte handelsmensen, ze konden de dingen alleen maar duiden in termen van geld. Geld was hun vesting, hun verdedigingswapen, hun hoop voor de toekomst, hun steun in het heden; met geld verhieven zij zich boven hun medemens, met geld weerden zij het kwaad af. De enige geestelijke kwaliteit die zij respecteerden, was de vaardigheid om geld in grote hoeveelheden te verdienen; dat was voor hen het enige criterium van succes, het betekende macht en roem. Als ze van iemand zeiden dat hij arm was, bedoelden ze dat afkeurend: eigenlijk bedoelden ze te zeggen dat hij een nietsnut was, een vent van niks, te lui en immoreel en futloos om behoorlijk te werken. Betrof het iemand die ze ondanks deze smet op zijn blazoen eigenlijk wel mochten lijden, dan wilden ze er nog wel eens aan toevoegen dat hij gewoon pech had gehad. Hun hele levenswijze was erop gericht om zich te wapenen tegen dit ergste aller kwaden. Opdat zij niet desondanks tot armoede zouden vervallen tengevolge van niet af te wenden rampen als oorlog of revolutie, hadden zij grote sommen gelds in verschillende landen belegd; zij bezaten ranches, estancia's en Zuid-Afrikaanse boerderijen, een hotel in Zwitserland, een plantage in Maleisië, en hun prachtige diamanten schitterden niet om Linda's welgevormde hals, 0 nee, die bevonden zich in de safe van verschillende banken, als losse knikkers in een zakje, zodat ze in tijd van nood zo konden worden meegenomen.
Voor Linda, die volgens heel andere principes was opgevoed, was dit alles iets onbegrijpelijks: op Alconleigh werd niet over geld gepraat. Oom Matthew moest wel een groot inkomen gehad hebben, maar dit geld werd verdiend aan het land, het werd erin vastgelegd en een flink percentage werd er weer opnieuw in geïnvesteerd. Land was iets heiligs voor hem en het heiligste van al was Engeland. Mocht rampspoed zijn land treffen, hij zou blijven en haar lot delen, of sterven, maar hij zou het nooit in zijn hoofd hebben gehaald het goede oude Engeland onder dergelijke omstandigheden in de steek te laten. Hijzelf, zijn gezin en zijn landgoed waren een deel van Engeland, en zij was een deel van hem voor altijd en altijd. Later, toen er oorlog dreigde aan de politieke horizon, trachtte Tony hem ertoe te bewegen een deel van zijn kapitaal in Amerikaanse fondsen te beleggen.
uit:
Op jacht naar de liefde - Nancy Mitford
____
