‘Vijf jaren lang, heeft hier onder de neus, als ik ’t zo mag noemen, van onze gemeenschap, een nu ontmaskerde volksvijand, gemene bandiet, terrorist en saboteur huisgehouden, de gewezen directeur Zacharov. Het is nu uit met de sabotage van Zacharov. Maar in zijn tijd heeft hij een hele stoet handlangers, zijn gevolg, als ik het zo mag noemen, geïnfiltreerd, die samen met hem een dicht broeinest in ons midden opbouwden en die hem op alle mogelijke manieren behulpzaam waren bij zijn Trotskistische kruiperijen. Tot grote schande voor onze gemeenschap, is Zacharov’s gevolg nog niet uitgeroeid. Hier voor mij, ‘hij bladerde in de paperassen – ‘hier voor mij liggen documentaire gegevens die een documentair bewijs leveren van hun anti-revolutionaire activiteiten.’
Timofejev zweeg en schonk een glas water in.
‘Wat tonen deze documenten aan?’ vervolgde hij, terwijl hij met zijn hand langs zijn mond veegde. ‘Dit document hier bevat het onomstotelijke bewijs dat er in het jaar negentienhonderd tweeëndertig, op persoonlijk initiatief van de directeur en zonder het vakbondscomité en de personeelsafdeling hiervan in kennis te stellen – ik herhaal, op persoonlijk initiatief van de directeur, een zekere N. Frolenko werd aangenomen.’
Olga Petrovna kromp ineen alsof het om haarzelf ging.
‘En wie is die Frolenko? Zij is de dochter van een kolonel, die onder het oude regiem, een zogenaamd landgoed bezat. Nu kan men zich natuurlijk afvragen wat burgeres Frolenko, de dochter van een vreemd element, aangenomen door bandiet Zacharov in onze uitgeverij uitspookte. Daarop geeft een ander document antwoord. Onder de hoede van Zacharov leerde burgeres Frolenko ons geliefd Rode Leger van Arbeiders en Boeren zwart te maken en anti-revolutionaire klappen toe te brengen, het Rode Leger noemde zij het Dode Leger.’
Olga Petrovna voelde het speeksel uit haar mond wegtrekken.
____
