donderdag 12 maart 2009

Het is minder dan sneeuwen en ruis

Mijn Daewoo bedroefde bij nacht mijn bloed:

een kop op tv, de kop van een mens,
het is niets. En lippen en ogen zijn niets
dan een schaduw van uren; nee al wat men doet,

het is niets: het vlees dat men toont, het bloed
dat men spuwt, het is niets. Ik verfoei ook de geest!
Want de ziel die men geeft, het visioen dat men spreekt,
het is niets. En zo al wat men voelt, wat men doet,

het is niets. Het is minder dan sneeuwen en ruis.
En een mond die beweegt, het is niets. Een
scheur in een buik, een put zonder kruis,
ach levens zijn minder dan puin.

Wat men spreekt en beweert, alles voedt
slechts mijn oog, en de macht is aan mij, echter zij,
zij zijn niets dan een schreeuw, ik ben het die hen
bewegen of staan, zeggen en doodzwijgen doet.

En ik nu verzwijg hen. – Mijn Daewoo bij nacht
bedroefde mij bitter. – Een kop op tv,
de kop van een mens, het is niets. Het is niets
dan een kop, sluimerend, vol ongezegde
gedachten, ingewikkeld gelach.

Daewoo plasma
uit: Een twee drie ten dans : een kleine stoet poëzie, (ultra)kort proza, vertalingen, pastiches, een duet voor één stem - Eva Cox

____