Brusselmans vindt zijn onderwerpen bijna altijd in de onmiddellijke omgeving: de Brabantse boomgaarden, de streek rond Dilbeek en Brussel (Koekelberg, Oudergem, Ukkel) en het Pajottenland. Brusselmans is geen mondain schilder: bij hem vind je geen dames van stand, die in de tuin thee drinken terwijl de gouvernante de kinderen bezighoudt. Brusselmans besteedt steeds meer aandacht aan een duidelijke compositie en een solide vormgeving van de daarin opgenomen elementen (wolken, huizen, bomen, figuren, objecten). Hij kiest echter niet voor de voor de hand liggende kubistische oplossingen, maar ontwikkelt een eigen herkenbare stijl waarin de beheerste maar krachtige manier van schilderen in het oog springt. Brusselmans schildert nooit abstract, maar toch verbaast het niet dat de jonge schilders van La jeune peinture belge, die van een figuratieve kunst naar abstractie evolueerden, in hem een meester zien. Het werk van Brusselmans is meer dan een esthetische constructie, het staat steeds in contact met de natuur. De eerste indruk die de toeschouwer krijgt, heeft vaak met de weersomstandigheden te maken: zonlicht, regenachtig, sneeuwweer en zelfs warmte en koude. Uit Brusselmans’ werken spreekt een gevoel voor natuur en mens;
Jean Brusselmans : Lente (1935) - Joost de Geest
uit: Van Rik Wouters tot René Magritte : fauvisme, expressionisme, abstractie en surrealisme - diversen
____
