
Maatschappelijk engagement ligt aan de basis van het werk van Sven ’t Jolle. De kunstenaar verbindt sociale, (kunst)historische en culturele onderwerpen met elkaar en combineert voor iedereen herkenbare ‘symbolen’ uit de westerse reclame (zoals logo’s), Arabische tekens en iconische beelden van bijvoorbeeld stripfiguren tot werken met een heel eigen karakter. In de titels van zijn werk speelt hij bovendien vaak met taal. Verschillende bovenstaande elementen worden ook in Mens erger je niet weerspiegeld. Het is een installatie waarin twee figuurtjes gemoedelijk tegenover elkaar zitten: het ene in kleermakerszit, de rug gebogen, het andere liggend op zijn zij, steunend op zijn elleboog. Tussen hen in ligt een bord van het gezelschapsspel ‘Mens erger je niet’, maar pionnen en dobbelstenen ontbreken. De twee poppetjes zijn zo op hun gemak terwijl zij hun spelletje spelen, dat ze niet doorhebben dat ze eigenlijk zelf de pionnen zijn. Net als in veel andere werken van ’t Jolle komt hier de naïviteit van de mens aan het licht: deze is er zich niet van bewust dat hij deel uitmaakt van een groter spel waarin hij slechts een pion is die heen en weer bewogen wordt. Maar in het werk zit, in de vorm van de hoofdbedekking van de figuurtjes (die veel weg heeft van de taps toelopende hoofddeksels die derwisjen dragen), ook een verwijzing naar de Arabische cultuur, zoals ’t Jolle die in het begin van zijn carrière met regelmaat maakte. Mens erger je niet werd dan ook getoond in How do you see, een solotentoonstelling die ’t Jolle in 1996 in het SMAK had en waarin hij impressies verwerkte van zijn reis naar Irak en een aantal andere islamitische landen.
Sven 't Jolle : Mens erger je niet (1994) - Anne-Marie Poels
____
