Omdat ik te bang was mijn ouders te ontgoochelen, heb ik een beroep gekozen dat aan hun wensen beantwoordde. Ik ben een kunstcriticus voor een aantal tijdschriften in binnen- en buitenland. Dank zij de financiële steun van mijn ouders kan ik reizen waarheen ik maar wil en kan ik precies die tentoonstelllingen, congressen of happenings bezoeken die mij het meest geschikt lijken. Ik let er steeds op de algemene ontwikkelingen in de kunstkritiek een stapje voor te blijven. Daarvoor hanteer ik een heel persoonlijke werkwijze: ik spoor nieuwe, vrijwel onbekende zienswijzen en theorieën uit de andere wetenschappen op, zowel uit de humane als de positieve, en breng ze met de nodige aanpassingen over naar mijn eigen werkterrein. In mijn eigen discipline lijk ik zo een belangrijke vernieuwing door te voeren, ook al heb ik enkel een bepaalde benaderingswijze van het ene vak naar het andere overgebracht.
Bergamo [fragment]
uit:
Isis : verhalen - Boris Todoroff

____