Het is moeilijker dan vroeger omdat alles zo haastig en druk is geworden. Alles wat ons ritme vertraagt en ons tot geduld dwingt, alles wat ons terugbrengt in de langzame cycli van de natuur, kan ons helpen. Tuinieren is een genadig instrument.
Het is moeilijker dan vroeger omdat de normen voor huishouden en woonrinrichting tegenwoordig gekleurd zijn door pretenties en wedijver. Ik kan het kinderen niet kwalijk nemen dat ze die House Beautiful huizen ontvluchten, die onpersoonlijke, protserige, onbewoonbare oorden, waaruit zelden een eigen gezinsleven spreekt. Toen ik columns schreef voor Family Circle had ik er een gepland die een lofzang moest zijn op alles wat een beetje sjofel en versleten is. Een huis waar niet één lekkere oude stoel staat heeft geen ziel. Het komt er allemaal op neer dat we niet volmaakt hoeven te zijn, alleen maar menselijk. Wat een verademing is het om een menselijke huis binnen te komen!
Is het au fond zo, dat we teveel onder controle willen hebben? Planten bijvoorbeeld maken een interieur menselijker omdat we ze niet kunnen beheersen. Maar je hoeft niet te pronken met een huis, alleen maar erin te wonen, er een echt thuis van te maken en een plek waar aandacht is voor menselijke behoeften. En dat betekent niet zozeer efficiëntie als wel alles wat het leven benadrukt: een kat die op een tafel naar buiten zit te kijken, een schaal bloeiende lentebloemen, verspreid liggende boeken.
Toen ik hier afgelopen zondag binnenkwam, besefte ik dat dit huis doodgaat als er geen bloemen zijn. Het maakte een desolate indruk en ik eindigde de dag in tranen, alsof ik door God verlaten was. Nu staan er karmijnrode tulpen in de ene kamer, en witte en roze in de andere, en ik kan weer ademhalen, voel me helemaal blij en weer thuis.
uit: Eenzaamheid : dagboek - May Sarton
____
