‘Matig,’ antwoordde hij. ‘Jouw opvatting over de zwakheid van de mens is bijbels,’ zei hij. ‘Je kunt je geen voorstelling maken van het gewetenloze individu. Het individu dat zich niets aantrekt van de staat waarin zijn ziel verkeert omdat hij die al lang heeft verkocht. Kortom,’ zei hij, ‘je begrijpt niet dat sommige mensen gewoon slecht zijn, een plaag voor het leven van andere mensen, en dat het beter is de plaag helemaal te verwijderen dan te proberen die te verklaren, onder controle te houden of te vergeven. Jouw “Freddie Pye”,’ en hij lachte, ‘verkrachtte waarschijnlijk blanke vrouwen op last van zijn regering.’
Aha, dacht ik. Want heel even, terwijl ik wachtte met antwoord geven, klonk deze opmerking natuurlijk zowel zeer onzinnig als zeer zinnig.
‘Ik ben soms inderdaad naïef of sentimenteel,’ erkende ik. Soms ben ik beide, hoewel vaak met opzet. Op deze manier toegeven is een tactische zet, een stimulans voor het gesprek.
‘En geschokt door wat ik net zei,’ zei hij en hij lachte weer. ‘Ook al weet je inmiddels,’ vervolgde hij ‘dat zwarten gehuurd konden worden om andere zwarten op te blazen, en door iemand gehuurd kunnen worden om broeder Malcolm neer te schieten, en door iemand gehuurd kunnen worden om een plattegrond van Fred Hamptons slaapkamer te leveren zodat de smerissen hem gemakkelijk in zijn slaap konden doodschieten, je kunt het maar moeilijk geloven dat een zwarte man door iemand gehuurd zou kunnen worden om blanke vrouwen te verkrachten. Maar denk nu eens even na, dan zul je begrijpen waarom dit de volmaakte ondermijnende daad is. Wanneer er maar voldoende zwarten beschuldigd worden van het verkrachten van voldoende blanke vrouwen, dan is iedere politieke beweging die de grenzen die de rassen gescheiden houden overschrijdt tot mislukking gedoemd.
Er zijn grotere krachten aan het werk dan uit jouw verhaal blijkt,’ ging hij verder. ‘Jij denkt nog steeds aan wellust en woede, en dan doe je langzaam een stap in de richting van agressie en zuivere rassehaat. Maar wat je ten onrechte buiten beschouwing laat is geld – het geld dat de verkrachter betaald zou krijgen, waarschijnlijk van je eigen belastingcenten – en het handhaven van de status quo; waarin de lieden die de verkrachter huurden ook zouden slagen. Dit weet ik allemaal,’ zei hij, ‘omdat ik zulk “ander werk” aangeboden heb gekregen, toen ik aan de grond zat en honger had en mijn bloed verkocht om de verf en het eten te kopen waardoor ik kon werken.’
‘Maar je hebt het niet aangenomen.’
Nader tot Luna - Ida B. Wells [fragment]
uit: Een vrouw een vrouw, een woord een woord - Alice Walker
____
