uit: Over schoonheid : vijf meditaties - François Cheng
____
woensdag 7 oktober 2009
Een piepklein personage
Wellicht heeft iedereen ooit al een Chinees landschapschilderij bewonderd, waarop ergens een piepklein personage te zien is. Een westerse kunstliefhebber is meestal vertrouwd met werken waarin de personages op de voorgrond afgebeeld staan, zodat het landschap naar de achtergrond verdwijnt. Hij zal het personage uit het Chinese schilderij dus beschouwen als reddeloos verloren, helemaal opgelost in het grote alles. De Chinese geest ziet de dingen anders. Het personage heeft altijd een uitgekiende plaats in het landschap. Het kijkt naar het landschap, speelt citer of praat met een vriend – maar na een poos, als je even stiltstaat bij hem, krijg je weldra zin om zijn plaats in te nemen. Op dat moment besef je dat het personage de as is waaromheen het landschap wordt opgebouwd, dat het de spil is waar alles om draait. Je beseft dat je het landschap ziet door de ogen van het personage, en dat dit personage bijgevolg de wakkere blik en het kloppende hart is van het landschap.
