Om de een of andere reden kwamen ze altijd op dat gemiddelde uit. Doorgaans – maar bepaald niet altijd – bedreven ze de liefde om de andere avond. Maar het kwam ook wel voor dat Vernon zeven avonden achter elkaar de liefde bedreef met zijn vrouw; de volgende zeven avonden bedreven ze dan niet één keer de liefde – of misschien één keer, in welk geval ze de week erna maar twee keer de liefde bedreven, maar de week daarna vier keer – of misschien maar drie keer, in welk geval ze de week daarna vier keer de liefde bedreven, maar de week daarna maar twee keer – of misschien maar één keer. Enzovoort. Vernon wist niet waar het ‘m in zat, maar ze kwamen altijd op dat gemiddelde uit; het leek een soort constante. Af en toe wenste Vernon in stilte – geef hem eens ongelijk – dat een week voortgaan zes dagen zou tellen, of niet minder dan acht, zodat deze berekeningen (die het gevonden gemiddelde steeds weer globaal bevestigden) wat makkelijker zouden worden.
Vernon was zonder uitzondering degene die het initiatief nam tot de echtelijke daad. Zijn vrouw reageerde elke keer met dezelfde schuchtere bereidwilligheid. Oraal voorspel was bepaald geen onbekend verschijnsel in hun huwelijk. Gemiddeld – en opnieuw kwamen ze altijd op hetzelfde gemiddelde uit, en opnieuw was Vernon altijd de strenge pikeur – bedreef Vernons vrouw één op drie keer fellatio, oftewel 1, 1666667 maal per week, oftewel 60, 833333 maal per jaar. Vernon bedreef iets minder vaak cunnilungus: gemiddeld één op de vier keer, oftewel 10,875 maal per week, oftewel 45,625 maal per jaar. Wie dacht dat hun variaties hiermee waren uitgeput had het mis. Vernon bezat zijn vrouw bijvoorbeeld tweemaal per jaar anaal – op zijn verjaardag, wat niet meer dan redelijk leek, maar ook, nogal ironisch (dat vond hij zelf tenminste), op de hare. Hij schreef het toe aan het dure avondje uit waarop ze zichzelf die dag trakteerden, en meer in het bijzonder aan de uitwerking van de champagne. Na afloop schaamde Vernon zich altijd dood, en de volgende ochtend verscheen er een zielig hoopje gêne en berouw aan het ontbijt. Vernons vrouw zei er nooit wat van, dus dat viel weer mee. Als ze er ooit wat van had gezegd, was Vernon er waarschijnlijk mee opgehouden. Maar ze zei er nooit wat van. Iets soortgelijks gebeurde wanneer Vernon ejaculeerde in de mond van zijn vrouw; dat deed hij gemiddeld 1, 2 maal per jaar. Op dit moment waren ze tien jaar getrouwd. Dat rekende lekker vlot. Maar hoe zou het gaan als ze straks elf jaar getrouwd waren – of dertien! Eén keer, en daarna nooit meer, had Vernon, toen hij op het punt stond te ejaculeren in de mond van zijn vrouw, opeens een beter idee gekregen: hij ejaculeerde niet in haar mond, maar over haar gezicht. Daar had ze goddank ook niets van gezegd. Hij zou er nooit achter komen waarom hij dat toen een beter idee vond. Hij vond het nu géén beter idee. Het zat hem geweldig dwars dat hij die enkele keer dat hij zich liet gaan het verlangen aan de dag legde de beminde te vernederen en als een stuk vuil te behandelen. En ze wás de beminde. Nou ja, hij had het ook maar één keer gedaan. Vernon ejaculeerde 0,00192307692 maal per week over het gezicht van zijn vrouw. Dus om nou te zeggen dat hij vaak over het gezicht van zijn vrouw ejaculeerde… nee.
Vernon was zakenman. Zijn kantoor herbergde een aantal electronische rekenmachines.
Tellen [fragment]
uit: Zwaar water en andere verhalen - Martin Amis
____
