In 1615 brachten de aartshertogen Albrecht en Isabella een bezoek aan de kunstkamer van Cornelis Van der Geest. Hoewel niet alle gasten die Van Haecht dertien jaar later op zijn schilderij samenbrengt, die dag aanwezig waren, en ook niet alle kunstwerken daar in één kamer waren verzameld, kan het schilderij als relatief waarheidsgetrouw worden beschouwd. Ze is in de eerste plaats opgebouwd rond Antwerpse renaissancemeesters. Maar ze bevat daarnaast ook tal van andere meesterwerken, van kopieën tot antieke sculpturen over verloren werk van Jan Van Eyck en eigentijdse schilderijen van Rubens. Rubens zelf is overigens ook aanwezig in deze kamer. Hij bevindt zich links onderaan, naast de aartshertogen. Vooraan wijst Van der Geest nadrukkelijk op een schilderij van Quinten Metsijs die wordt beschouwd als grondlegger van de Antwerpse schildersschool. Subtiel op de achtergrond ligt een tekening van Jan Wierix, die de boodschap van het schilderij lijkt samen te vatten. Wierix tekende hoe Apelles, de hofkunstenaar van Alexander de Grote, Alexanders favoriete maîtresse Campaspe schetst. Apelles stond sinds de renaissance symbool voor het hoogste wat een kunstenaar kon bereiken: hij werkte in dienst van een mecenas die hem zo hoog achtte, dat hij hem zelfs Campaspe cadeau deed. Van der Geests collectie toont – in de sfeer van deze legende – de Nederlandse erfgenamen van Apelles, wat Van der Geest zelf onrechtstreeks to nieuwe Alexander maakt.
Willem Van Haecht : De kunstkamer van Cornelis Van der Geest - Katharina van Cauteren
uit: Van Pieter Paul Rubens tot David Teniers : barok en rococo - diversen
____
