Van Rysselberghe is samen met Fernand Khnopff een van de belangrijkste Belgische portretschilders. Hij was bevriend met Emile Van Mons, secretaris van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel en een welgesteld liefhebber. In 1886 schilderde hij het portret van diens dochters Marguerite en Camille (in het Niedersächsisches Landesmuseum in Hannover). Van Rysselberghe zou Marguerite (1876-1919) ook als volwassen vrouw portretteren. Hier was ze pas tien jaar oud. Ze staat voor een pastelblauwe deur versierd met verguld lijstwerk. De drie vakken van de deur dienen als omlijsting van haar donker silhouet. De bijna geometrische rust van de compositie wordt enkel onderbroken door het kastanjebruine haar rond het meisjesgezicht en het verguld ornament boven haar hoofd. Met een ranke arm reikt ze naar de verste knop van de dubbele deur achter haar. De zilveren armband contrasteert met het verguldsel en steekt mooi af tegen de eenvoudige, matzwarte jurk die ze draagt. Het lijkt alsof het meisje de kamer pas betreden heeft en de deur achter zich sluit, of op het punt staat om de kamer te verlaten en even, wat dromerig, halt houdt. De subtiele, tonale samenhang van het schilderij herinnert aan de portretten van James Whistler, die Van Rysselberghe samen met Fernand Khnopff in de eerste tentoonstellingen van Les XX had leren waarderen. Als portretschilder zou Khnopff een Whisteriaan blijven. Van Rysselberghe ontdekte enkele jaren later het pointillisme.
Théo Van Rysselberghe : Portret van Marguerite van Mons (1886) - Herwig Todts
uit: Van Henri De Braekeleer tot Emile Claus : realisme en impressionisme - diversen
____
