dinsdag 23 februari 2010

Om haar te kunnen dulden

‘Als we eens naar de bios gingen? Er draait een goede Amerikaanse film…’
‘Als je wilt.’
Helaas! Het was een drama over jaloezie. Jerzy plaagde me met mijn gevoel voor wat geschikt was. Had ik niets anders kunnen vinden om hem af te leiden? Toen we bij Lipp zaten te eten, begon ik erover.
‘Stel je toch voor dat ik vandaag foto’s van Christine T. gezien heb.’
‘Waar? Dat interesseert me.’
‘In een oud nummer van Match.’
‘Oh, ja, die ken ik.’
‘Ze is… Ze heeft klasse!’
‘Ja? Ik weet niet…’
‘Je ziet haar elke dag, of bijna…’
‘Klasse, in de gevangenis, weet je…’
‘Hij worstelde met een gebakje van bladerdeeg.
‘Luister eens, Jerzy… Wil je me alsjeblieft over haar vertellen?’
‘Ik doe niets anders, schat.’
‘Nee, anders. Ik voel haar nu als een voortdurende aanwezigheid tussen ons in en tegelijkertijd ontglipt ze me. Op die foto’s vond ik haar antipathiek… Het soort vrouw waaraan ik een hekel heb…’
‘Dat komt door de stijl van de foto’s…’
‘Jerzy, ik wil dat je sympathie voor haar bij me wekt, begrijp je? Om haar te kunnen dulden. Anders ga ik haar haten… En jou ook omdat je zo volledig door haar in beslag wordt genomen…’
‘Mijn carrière staat op het spel. Er is alle reden om in beslag genomen te worden,’ zei hij. ‘Maar goed dan. Overmorgen is het zondag, dan hebben we de tijd en zal ik je het ware verhaal van Christine T. vertellen. Nu wil ik koffie…’
En die zondag vertelde hij.

vertaald door Marijke Jansen

Mijn grote liefde - Françoise Giroud


____