p.a. Sign. De Sena
Via di Trasone, 21
Roma
cher Simon op de 22e.3.53.
Je opwindend en elliptisch verhaal nu helemaal verteerd. Inderdaad een mooie condition humaine, helaas nog niet en gelukkig niet l’âge de raison. Dank je hartelijk voor geld en alles. Het moedigt mijn schuchter en eerder lijdzaam ik aan je te vragen het volgende: wanneer je bij een van je volgende bezoeken aan Rue Santeuil soms Karel Appel zou zien, wil je van hem dan overnemen een boekie, dat naar hij mij in een gekleurde postkaart mededeelde bij hem zou liggen voor mij bestemd op zijn adres aangekomen, dit boekie dan op de bekende en alomgeprezen manier inpakken en mij sturen. Indien je daar komt natuurlijk, ne te presse pas surtout, maar doe het vanavond bijvoorbeeld of morgenochtend. – ikke wachtend maar niente nieuws van de buitenwereld – Merci, gentille nature.
Het relaas van je exhibities in literair Laagland vervulde mij met ontzag. Hoe heb je de diepwetende studenten bij Canard getemd? Of waren zij weerbarstig en vroegen scherpe dingen? En jij als antwoord maar voorlezen of slimme dingen terugzeggen? Hé, ik las een bespreking van Campert in Haagse Post over Hondsnachten, welwillend, maar als bespreking licht, vederlicht en pluimwortelweinigvertellend. En Radotolypus met de middelmatigen? Waarom meedoen? Deze vertoningen, van hier uit gezien en als ik de namen van de mensen lees, behalve Bert dan en jij, en misschien Mendels, onbenulligheden van belang, lijken mij van een eerder plat genre. Of vergis ik mij en school er iets onder de gezelligheid als een alligator in de verjaardagstaart? Wat zei Roland Holst?
Boekenclub interesseert mij voorlopig niet, zolang ik de mensen en medewerkers niet ken. Ah, ah, wij spelen onze kleine hermetieke heremiet? Inderdaad, de klemtoon ligt op het uitsluitende, afgezonderde, eigengereide maar merkbare, zo heb ik nu mijn nota’s voor een cantate tot op tien gebracht en zal er wat langer mee rondlopen? De meeste andere projets die mij in Parijs bezighielden heb ik met romantisch maar vast gebaar prijsgegeven aan natuurelementen. Bon. Wat meer? Hoever heeft zich de idylle met de mouffetardmuze al ontwikkeld? Houd mij van alle nieuwe strategische zetten van je liefdesleven op de hoogte, ik word je biograaf, echt waar, op een dag als deze, Romeins en blauw, met morrende jagers en gretige honden. En Japan en de Teutoonse reis van een vrouw, je nader bekend?
Wij. Wij leven in een zonnige kamer met een terrasje onze Romeinse dagen vol. Houden ons aan het gras vast. (Vlaamse uitdrukking) Waarom wij bij Juc weg zijn? In toute amitié évidemment, maar omdat het te duur was. Waarom nog? Daar ik een bescheidene en vreesachtige natuur ben, vertel ik je dit liefst mondeling, met gestes en intonaties. Wij roken als het je mocht interesseren Nazionale, die geen bocht is volgens onze reeds Italiaanse mond, je moet er aan wennen. Het schijnt dat men in Parijs absoluut Lorenzaccio met Philipe moet gaan zien. Vero? Indien je geweest bent, schrijf mij daarover, over nos chers amis Santeuil, Verneuil en hun uitingen allerhande, als daar is de tentoonstelling van Corneille bij Allendy.
Buon giorno, caro. HugoClaus
Hugo Claus aan Simon Vinkenoog, Rome, 22 maart 1953
uit: Laat nooit deze brief aan iemand lezen : de briefwisseling tussen Hugo Claus en Simon Vinkenoog 1951-1956 - Hugo Claus en Simon Vinkenoog
____
