Op de foto stonden vijf ex-presidenten van de Verenigde Staten met hun echtgenotes, samengekomen ter gelegenheid van de inauguratie van een bibliotheek ter ere van een van hen. Die machtige, zeer machtige mannen, die gedurende de jaren van hun mandaat de wereld in de as hadden kunnen leggen of honderdduizenden medeburgers de dood in hadden kunnen drijven of de kinderen van hun vijanden in nog grotere getale tot wees hadden kunnen vergiftigen, de hemel boven de aarde en zelfs de hele kosmos voorgoed hadden kunnen vervuilen, zij leken op die foto oud en breekbaar, met een onzekere glimlach die door de rimpels haast transparant was geworden, zodat ze een heel andere indruk maakten dan in de dagen van hun macht.
Wat voor betekenis had die foto? vroeg de majoor zich af toen hij ernaar keek. Waarom bracht het feit dat ze daar bij elkaar gekomen waren een glimlach op hun gezicht teweeg? Wat dachten ze alle vijf te hebben bereikt, dat het rechtvaardigde om zich deze manier te laten vereeuwigen, als overlevenden van de een of andere ramp, ontsnapt aan een drama? Dachten ze wel eens aan de gevolgen die hun daden voor miljoenen mensen hadden gehad, of ze uit politiek oogpunt nu wel of niet te rechtvaardigen waren?
uit: Majoor Aebi’s overgave - Gianliugi Melega
____
