Behalve voor de slachtoffers en hun directe omgeving is een ramp, of dat nu een echte, toevallige ramp is of een ramp als gevolg van een terroristische aanslag, een zegen voor vrijwel alle betrokkenen. De economische effecten van een ramp leveren vrijwel altijd een batig saldo op. Natuurlijk veroorzaakt een ramp schade, maar de activiteiten die nodig zijn om die schade te herstellen genereren een inkomen dat hoger is dan het bedrag van de schade. Na de ramp worden bovendien omvangrijke maatregelen getroffen om een dergelijke ramp in de toekomst te vermijden. Zo zal de aanslag op het Wereldhandelcentrum in New York leiden tot een aanzienlijke, blijvende expansie van bewakings- en veiligheidspersoneel. Allerlei belangenorganisaties weten overtuigend duidelijk te maken dat de ramp juist het nut van de door hen verleende diensten nog eens geaccentueerd heeft. Zij hebben veel meer geld nodig en weten dat vaak ook los te krijgen in de eerste panische weken na de ramp. Ambtelijke diensten zien in de ramp al evenzeer een goede gelegenheid hun begroting en takenpakket te verruimen. Burgemeesters, ministers en presidenten beginnen resoluut aan een flinke expansie van hun bevoegdheden. Of al deze maatregelen zullen leiden tot vermijding van rampen en aanslagen in de toekomst, is niet duidelijk, maar op zijn minst niet erg waarschijnlijk. De modale belastingbetaler, die de kosten op moet brengen van al die maatregelen, vindt dat helemaal niet erg. Hij gelooft de overheid maar al te graag omdat de ramp hem onzeker heeft gemaakt.
Deskundigen en risico's [fragment]
uit:
Heeft geschiedenis nut? - Maarten van Rossem

____