Met de bloesem van de bergkristalbloemrivier. Met het water van de bloesemende rivier.
Het is onze opdracht onze stem te ontwikkelen tot de stem die de woorden spreekt met de eindeloze echo, de stem die hoog opstijgt en de verblijven van de wezens met de kristallen schedel bereikt, de stem van kuddenhoudende nomaden die weten dat ieder woord de klank van de stilte bezit.
Het is niet onze opdracht ons uit te putten in het vervaardigen van stoffelijke vormen. Het is onze opdracht met onze stem de namen van de wezens met de kristallen schedels te prijzen en in hymnen te bezingen en te verheerlijken.
Innerlijke contacten ontwikkelend. Grote, tijdloze contacten.
In de opengerukte deur die het spiegelbeeld van de wind verrast.
In de lichtbrekingen in het bleke visskelet.
In de oorschelpspiraal. Haar verte. Haar stilte.
In de wonderbare metamorfose van de metafoor.
uit: Aztlan : inscripties - Claude van de Berge
____
