Hij wist dat hij rekening moest houden met de door de mensen ingestelde rechtspraak. De politie bekommerde zich nauwelijks om abstracte analyses, voor hen stond het lot gelijk aan het zwaard van de beul. Het begrip noodlot kenden ze alleen als het ging om onderdrukken, met als enig doel de slaven in hun ondergeschikte positie te houden. Gohar wist heel goed dat ze in alle hoeken en gaten zouden gaan snuffelen en een reusachtige energie zouden ontwikkelen enkel en alleen om hem te vinden. Niet omdat de moord op een prostituée in hun ogen een verachtelijke, onmenselijke daad was, maar eenvoudig omdat hij hun tirannieke gevestigde orde ontregelde. Het idee dat iedere misstap per se afgestraft moet worden, was nog zo’n valse leugen waarachter een zieltogende, verdorven maatschappij zich verschanste. Wat had hij in die paar jaar toch een lange afstand afgelegd! De starre moraal die hij had onderwezen en waaraan hij had geloofd dat het een onvervreemdbaar, rijk bezit was, had zich ontpopt als de meest heilloze samenzwering die ooit tegen een heel volk was beraamd; het was slechts een werktuig in de handen van hen die de macht uitoefenden, bedoeld om de armen onder de duim te houden. Alles welbeschouwd was dit misdrijf wellicht slechts de boetedoening voor zijn vroegere leugens, voor zijn blinde medeplichtigheid aan de duivelse machten. In dat geval had hij zojuist de banden waarmee hij nog aan die gehate wereld vastzat, onherroepelijk doorgesneden, voor eeuwig verbroken! Van nu af aan behoorde hij tot de grote massa van opgejaagde mensen, die door alleen en iedereen verstoten werden maar een rotsvast, gezond vertrouwen in het leven hadden.
Geen enkele rechtspraak kon de jonge Aranaba weer tot leven brengen. Maar hij, Gohar, leefde. De politie zou strijd moeten leveren met een levende vijand, en wel een van de ergste soort: een optimist. Ze zouden het moeilijk krijgen als ze hem wilden pakken. Hij zou zijn nieuwe leven, dat hij door middel van bovenmenselijke inspanningen had veroverd, met al het lijdelijk verzet dat hij kon opbrengen beschermen.
O, de weldadige werking van verdovende middelen! Gohar bewoog op zijn stoel, opende zijn ogen en glimlachte in het schemerdonker.
vertaald door Rosalie Sibleszuit:
De trotse bedelaars - Albert Cossery
