Op dat moment zou je, microfoon of notitieblok in de hand, zo iemand kort willen interviewen. Je zou willen weten wat er misging en wat de gevolgen zullen zijn, je zou vragen naar vrouw of vriend of kinderen, naar afspraken die in duigen vallen, plannen die nu de mist in gaan.
Iemand die een vliegtuig mist valt door een luik en staat verward in een nieuwe wereld waarin alles van zijn plaats is geraakt. Wat moet er allemaal wel niet geregeld worden? Wanneer gaat de volgende vlucht? Wie moet als eerste gebeld worden? Waar is hier een balie van de luchtvaartmaatschappij? Een halfuur later is de vervreemding alweer voorbij. Dan heeft men de benodigde telefoontjes gepleegd en een andere vlucht kunnen reserveren. Een paar uur en een aantal gates verder is de ongelukkige reiziger alweer onherkenbaar in de massa. Maar op die korte, intense momenten zou je iets van dat levensbloed willen aftappen. Dan kookt het leven, dan is een mens voor even in alle kwetsbaarheid volledig aan zichzelf overgeleverd, dan geeft hij de omringende wereld voor één keer de volle laag, dan krijg je een mens te zien en te horen zonder de beschermende vernislaag van beleefdheid en invoelingsvermogen jegens anderen.
Gemist
uit: Bekentenissen van een nieuwsgierig mens - Maarten Asscher
