Zoals de betere Vlaamse modeontwerper, mijn inspiratie ligt opgehoopt
op Berlijnse rommelmarkten.
Aan mijn voormalige leraren pleeg ik met overgave verraad en dus ben ik.
Ze leidden me op, rechts en flamingant,
maar het komitee van hun taal zet mij aan tot erg weinig actie.
En roofbouw pleeg ik. Op dit lichaam van mij.
Het rimpelt, zet uit, verhardt en zwakt af tegelijk.
Het verbijstert, de snelheid waarmee godsdiensten verdwijnen.
Waar kan dat eindigen in dit grote hoofd?
Het is kwaadaardig en de dertig voorbij.
Van het vlees ben ik de tijd.
(zonder titel)
uit: Vaderland : gedichten - Max Temmerman
